تبلیغات
برای زندگیم... - گفته های مادر به دخترش
فقط یک بار فرصت زندگی داریم...

من مردها رو دوست دارم  برای اینکه در کل ساختار های فکری ساده تری از ما دارند.درکشون به مراتب از درک زنها ساده تره....هرچی که ما پیچیده ایم مردها ساده اند.اونا موجودات قوی هستند که مارو حمایت میکنند.وقتی با یک مرد به یک کافه میری هیچ لذتی بالاتر از این نیست که درو برات باز میکنه و مثل یک جنتلمن صندلی رو برات می کشه و تو میشینی .خیلی با ادب تو رو مهمون میکنه .وقتی چیز سنگینی داری اونو برات حمل میکنه

وقتی توی خونه کمد و یخچالو هرچیز سنگین دیگه ای داری برات جابجا میکنه بی هیچ منتی!مرد این موجود ساده  و دوست داشتنی که ما کمتر تونستیم درکش کنیم و عمرمون رو خیلی احمقانه به مبارزه با اون پرداختیم همیشه مسئول کارهای سنین و سخته خدا می دونه اگه مرد نبود، ما از کدوم کیسه ای این همه خرج می کردیم؟


و بعد این که مرد با همه کار کردن سختش، چقدر سخاوتمندانه برای ما چیزای خوب می خره


اگه مرد نبود چه کسی برای ما این همه لباسا و جواهرات خوشگل می خرید؟ اصلن اگه مردا نبودن ما به چه بهانه ای  این همه لباسای خوشگل طراحی می کردیم و می پوشیدیم؟


و این همه جینگول پینگول به خودمون آویزون می کردیم؟


ما خیلی وقتا فقط برای مردا آرایش می کنیم؟مردا باعث شدن که ما خوشگل تر ب نظر برسیم.


اگه تمام دوستای تو که دخترند ازت تعریف کنند که چقدر این دفه ابروهاتو قشنگ برداشتی، خداییش با یه بار گفتن  یه مرد می تونی عوضش کنی؟


آخه ما چرا انقدر ناجوانمردانه با مردا رفتار می کنیم؟


ما به جای دشمنی و جنگ و انتقام، حقیقتن می تونستیم خودمونو به محبت مردونه بسپاریم؟


چرا به خودمون دروغ می گیم؟


اگه مردا نبودن ما زنده بودیم، زندگی می کردیم، برای خودمون خرید می رفتیم و برای خودمون چیز می خریدیم، اما اون حمایت عاطفی عمیقی که یه مرد به زن می ده چه کسی به ما می داد؟ همه ما یادمونه که وقتی بچه بودیم و سفر می رفتیم عاشق این بودیم که بابامون دستمون و تو خیابون تو دستش بگیره و حمایتمون کنه.جلوی در مغازه ها نق می زدیم  و عروسک می خواستیم وهیچ وقت پدرمون نیمی تونست مقاومت کنه و اونو واسمون می خرید.

چرا ما به جای  انتقامو بد جنسی خودمونو نمی سپریم به حمایت و محبت مردانه؟


چرا ما با نق زدن مردامونو داغون می کنیم؟


به نظرم هیچی برای یک مرد از این جذاب تر نیست که بهش یاداوری کنیم که چقدربهش احتیاج داریم .چه قدر روح  مردانه اش به ما آرامش میده.چقدر این که در مورد ما و لباسمون و رنگ و مدل موهامون و مدل این دفعه ابروهامون نظر میده ما رو خوشحال میکنه .

چه قدر وقتی در کنارشیم و اون دست تو جیبش می کنه ،برای ما خرید میکنه و آژانس میگسره تا مثل یک لیدی برمون گردونه خونه ،به ما اطمینان و آرامش میده.

به نظرم به عنوان کسی که همه نظریات فمینیستو خونده و خیلی هم مدافع حقوق زنان هست ما با ندیده گرفتن مردها به خودمون و به اونا ظلم کردیم.اگر مردانه گی یک مردو در نقش  یک حامی قوی ندیده بگیریم اونو نابود کردیمو خودمونو بیشتر.

ما با حضور مردهاست که هویت زنانه پیدا می کنیم.

حقیقتن توی دنیا چیزی قشنگ تر از تصویر مردی که جفتشو توی بغل حمایت گرش گرفته هست؟


مردی که کتشو وقت سرما روی شونه های عشقش می اندازه؟


اگه مرد نبود


وقتی که گریه می کردیم، شونه های مردونه کی پنای ترسا و دلهره هامون می شد؟


اگه مرد نبود چه کسی وقت ترس ها به ما پناه می داد؟


چه کسی وقتی همه در رویارویی با احساساتمون حال بدی داشتیم تصمیم قاطع و منطقی می گرفت و حرف آخر را می زد؟


چه کسی توی بحران های زندگی مسئولانه  قدم اول را برمی داشت؟


کی اشکامونو پاک می کرد؟


کی چتر حمایت گرشو روی سرمون باز می کرد؟


ما برای کی این همه خوشگل می کردیم؟


به چه امیدی می رفتیم  این همه موهامونو رنگ می کردیم هر ماه و ابروهامونو برمی داشتیم؟


اصلن به چه امیدی زندگی می کردیم؟

البته نه همه مردها!!!!!!!!!




نوشته شده در تاریخ شنبه 1389/07/17 توسط piano
درباره وبلاگ
نویسندگان
آرشیو مطالب
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :


قالب وبلاگ

انواع کـد های جدید جاوا تغیــیر شکل موس